dinsdag 20 januari 2009

ik laat me vallen uit een boom
kriebels maken mijn buik zwaar
om me heen
voel ik een intens zachte huid
maar van welke stof deze is
vraag ik me niet af
want ik weet het
mijn ogen vallen langzaam dicht
en ik zie meer dan ooit tevoren
langzaam zwaarder wordend
valt mijn hoofd naar achteren
zodat ik koprollen begin te maken
en mijn hele lichaam weer samensmelt





Dit werk hangt in een zwart, donker hok, met zeer weinig licht. Het is een werk van gips dat je (omdat je ogen aan het donker moeten wennen) pas na een minuut of langer langzaam op ziet doemen. Je blijft je steeds afvragen wat je precies ziet.